حریصا یکی از مکانهای سیاحتی - زیارتی  لبنان است که در فاصله بیست کیلومتری شمال بیروت و در شرق شهر جونیه قرار دارد. مجتمعی از کلیساهای چهارگانه که بر بلندای کوههایی است که ۶۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. برای رسیدن به منطقه دو راه وجود دارد: یکی از طریق تله کابین جونیه – حریصا که فاصله ۱۵۷۰ متری را در عرض 9 دقیقه طی می‌کند و از فراز جنگل‌های کوهستانی و ساختمانهای سر به فلک کشیده عبور می‌نماید و دیگری از طریق جاده کوهستانی.

     قدیمی‌ترین کلیسای این مجموعه کلیسای کوچکی به ظرفیت چهل نفر است که «Our Lady of Lebanon» یا «سیدة لبنان» نام دارد. بنای کلیسا شکل مخروطی دارد و یک راه پله مارپیچ روی نمای ساختمان، بازدیدکنندگان را به بالا هدایت می‌کند که هر چه به سمت بالا می‌رویم، از عرض پله‌ها کم می‌گردد. روی قله این بنا مجسمه برنزی ۱۵ تنی از مریم مقدس قرار داده شده که تاجی از طلا بر سر دارد. این مجسمه که از بیشتر نقاط شهر قابل رویت است، در سال ۱۹۰۸ میلادی ساخته شده ‌است.

     کلیسای بزرگ دیگری به نام «بازلیک» در این مجموعه قرار دارد که بزرگترین کلیسای خاورمیانه محسوب می‌شود. سقف آن به نشانه پنج استان لبنان پنج سطح دارد. بلندترین ارتفاع سقف آن چهل و کوتاهترین آن بیست متر است. این کلیسا بیش از صد سال قدمت داشته و سی و چند سال قبل بازسازی گردیده است. مسیحی‌های مارونی جشنهای بزرگ مذهبی خود را در آن برگزار می‌کنند.

     زیر این کلیسا، کنیسه‌ای است که «سیدة لرد» به معنای «نگهبان» نامیده شده که یکشنبه‌‌ها در آن دعای دسته جمعی قرائت می‌شود.

     «کنیسة الغفران» چهارمین کلیسای این مجموعه ‌است که میزبان مراسم‌هایی چون تدفین، غسل تعمید و اعتراف است.

     انديشه ساخت اين عبادتگاه نه چندان بزرگ به سال 1845 میلادی باز می‌گردد. وقتی «پاتريک الياس هوکر»، پاترياک شهر انطاکيه و منطقه شرقی و نماينده تبليغی در سوريه و لبنان و نيز اسقف اعظم «کارلوس دوال» مصمم گرديدند تا برای بانوی لبنان کليسايی بنا نهند.

     در هشتم می‌سال 1845 میلادی، «پاپ پايو چهارم» طرح اوليه ساخت اين بنا را مطرح کرد.

     مسیحی‌های لبنان بنای چنين اثر تاريخی را گواهی بر عشق و ارادت دائمی خود به بانويشان مريم عذرا می‌دانستند و در راه آبادی آن از هیچ چیز دریغ نمی‌کردند.

     بعدها دو اسقف اعظم تصميم گرفتند تا بر اين بنا اينگونه نام نهند: "بانوي لبنان / سيدة لبنان"

     پس از بررسي‌های زياد، ستيغ کوه حريصا که بر شهر جونيه و نيز ساحل مديترانه احاطه داشت برای ساخت تنديس حضرت مريم3 در نظر گرفته شد، جايی که محل سفارت و اقامت پاپ هم بود.

     مجسمه مريم مقدس در فرانسه و از برنز قالب گيری گردید. مجسمه‌ای به بلندای هشت متر و نيم و قطر پنج متر و وزن ده تن. پايه‌های آن از سنگ طبيعی و به ارتفاع بيست متر است. محوطه پايينی بنا شصت و چهار متر و قسمت بالايی دوازده متر مسافت دارد. برای رسيدن به اوج اين تنديس، صدوچهار پله را که حلزونی طراحي شده‌اند بايد طی نمود تا به آخرين مکان تقرب رسيد.

     در سال 1908میلادی، با پايان يافتن بنای کليسا در روز تاريخی يکشنبه اول مي، مبلغان لبنانی به دعوت از تمامی مسيحيان همت گماردند. هريک با نشان‌های خاص خود آمدند تا با بانوی خويش عهد دوستی ببندند.

     در آن روز تاریخی، ميدان عمومی و مناطق اطراف آکنده از مردمی بود که برای اجرای مراسم به حريصا آمده بودند. ساعت ده صبح بود که نماينده تبليغی، «فردينو گيانينی» مراسم مذهبی را آغاز نمود. مراسم بزرگ و با شکوهی برگزار شد. بسیاری از بزرگان و کشیشان مسیحی از کشورهای مختلف آمده بودند تا در این افتتاحیه باشکوه حضور یابند. مراسم افتتاحیه در آن روز تاریخی در حالی به پایان می‌رسید که حاضران قراری گذاشتند که تا امروز پابرجاست. قرار بر اين شد تا هر ساله در اولين يکشنبه ماه می، مراسم مذهبی در حريصا برپا گردد. بعدها توليت و محافظت از کليسای حضرت مريم به دو کليسای مارونی و لاتين سپرده شد و سالنی عظيم را در کنار اين بنا جهت مراسم مسيحيان ساختند.

     برخی معتقدند که حضرت مريم3 در اين منطقه قدم گذاشته است. عده‌ای اینجا را به عنوان قدمگاه ايشان مي‌شناسند. اما هر چه هست اين مکان هر روز به ويژه روزهای يکشنبه زيارتگاه و عبادتگاه مسيحيان محسوب می‌گردد. مجسمه حضرت مريم3 در بالای حريصا رو به فلسطين ايستاده و به تعبیر برخی با دستان خود همه را به وحدت دعوت مي‌کند.