در صفحات 172 تا 175 کتاب "حریصا" می خوانیم:

     یکی از انجیل هایی که جنجالهای بسیاری در اروپا به پا کرد، «انجیل برنابا» است که اکنون ترجمه‌های آن به زبانهای مختلف وجود دارد. این انجیل یکی از انجیلهای مشهوری است که در طول تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را طی کرده است.


     -: این انجیل ساخته و پرداخته مسلمانان است. اعتبار این کتاب به شدت مورد تردید واقع شده‌؛ چرا که اسنادی قدیمی از آن وجود ندارد. اصلا بر سر آن بحثی نیست و به آن نمی‌توان استناد کرد.

     -: این طور که نمی‌شود. قرارمان شد تعصبات را کنار بگذاریم و منطقی و بر پایه‌های اصول علمی بحث کنیم. من از انجیل برنابا می‌گویم، بعدا شما تحقیقاتت را انجام بده، ببین گفته‌های من تا چه حدی صحت دارد. اصلا ما باید اول از همه «برنابا» را بشناسیم، بعد به تحلیل و بررسی انجیلش بپردازیم. برنابا از چهره‌های قرن اول میلادی است. او از حواریون حضرت عیسی شمرده می‌شود و در کتاب مقدس کنونی از او به نیکی یاد می‌شود. در اعمال رسولان درباره‌ی برنابا آمده است:

     نام واقعی برنابا، ژوزف بن لووی بن ابراهیم است. وی مزرعه‌اش را فروخت و آن را خرج شاگردان مسیح کرد. پرهیزکار و درستکار بود. ... برنابا برای تبلیغ، مردی نیکوکار و صالح بود. بنابراین، جمع قابل توجهی به خدا ایمان آوردند. سپس به همراه پولس، یک سال کامل به طرسوس رفت.[1]

     برنابا برای تبلیغ مسیحیت بسیار کوشید. مورخان می‌گویند او در سال 61 میلادی در قبرس درگذشت. بت پرستان او را سنگسار کردند و پسرخواهرش، مرقس انجیلی او را به خاک سپرد. از برنابا انجیلی بر جا ماند که در آن سخنان حضرت عیسی7 را برای آیندگان ثبت کرده است. در سال 366 میلادی فرمانی از سوی «پاپ دماسوس»، درباره نخواندن کتاب انجیل برنابا صادر شد. مجلس کلیساهای غربی نیز در سال 382 میلادی و «پاپ انوسنت» در سال 465 و«پاپ گلاسیوس اول» در سال 492 میلادی، مطالعه برخی انجیل‌ها را تحریم کردند که انجیل برنابا جزء این انجیل‌ها بود. انجیل برنابا تا سال 325 میلادی در کلیساهای اسکندریه خوانده می‌شد. در همین سال، شورایی شکل گرفت و فرمان داده شد همه انجیلهایی که به زبان عبری‌اند نابود شود. مرگ، جزای کسانی بود که در خانه هایشان چنین انجیلهایی پیدا می‌شد، در حالی که اسناد نشان می‌دهد در قرن اول و دوم میلادی، از این انجیل‌ها بسیار استفاده می‌شده است.

     پاپ در سال 383 میلادی، نسخه‌ای از این انجیل را در کتابخانه شخصی خویش گذاشت که قرنها آنجا ماند. تا اینکه «فرامینو» راهب ایتالیایی، در پایان قرن شانزدهم به نسخه‌ای از آن در کتابخانه «پاپ استکوس پنجم» در واتیکان دست یافت و آنرا پنهان کرد و سرانجام اسلام آورد و دیگر نامی از این نسخه برده نشد. نسخه‌ای که اکنون منتشر شده و ترجمه‌های آن در دست است، نسخه‌ای است که در سال 1709 میلادی، «کریمر» یکی از مستشاران تزار روسیه آنرا کشف کرد که در سال 1738 میلادی، این نسخه به وین منتقل شد. این نسخه در 225 صفحه، در دو جلد و به زبان ایتالیایی نوشته شده و یک قرن پیش به عربی، سپس به زبان فارسی ترجمه شد.

    حالا چه شد که کلیسا و کلیسایی‌ها با این انجیل سر مخالفت گذاشتند. علل زیادی را برشمرده‌اند. یکی از مهمترین علت‌هایی که می‌توان ذکر کرد مخالفتش با سایر انجیل‌ها و شباهت‌هایی است که با اعتقادات اسلامی دارد. به نظر برخی از اندیشمندان، جرم انجیل برنابا مخالفت شدید آن با تعالیم پولس است. این انجیل بر خلاف سایر اناجیل، موضوع به دار آویختن مسیح را شدیداً انکار و آنرا زشت ‏ترین نسبت ناروا به وی می‌داند. عنوان تثلیث را از میان می‌برد و توحید حقیقی الهی را اثبات می‌کند. برخلاف پولس که از شریعت، عمل را نسخ کرد؛ تنها راه سعادت را داشتن توامان عقیده و عمل پاک می‌داند. وی با پولس که نجات امت را تنها مرهون محبت مسیح و اعتقاد به تثلیث می‌داند و به نام دین، مسیحیان را در انجام هر‌گونه عمل منافی عفت آزاد گذاشت (و به همین سبب در مدت کمی پیروان بسیاری پیدا کرد)، مخالف است. پس از اسلام جرم دیگری نیز بر آن افزوده شد و آن بشارات صریح و مکرر آن در مورد آمدن پیامبری به نام محمد9 است. همه اینها سبب شد تا استفاده از این انجیل در بین مسیحیان متروک شود. دانشمندان مسیحیت برای آنکه پرده از روی کارشان برداشته نشود، از نهی پاپ گلاسیوس اول در مورد مطالعه انجیل برنابا نیز فراتر رفته و نسبت تألیف به یکی از مسلمانان داده ‏اند و این انجیل را اساساً انکار کردند. آیا با وجود تصریحات دانشمندان مسیحی در مورد وجود انجیل برنابا قبل از اسلام، می‌توان پذیرفت که یکی از مسلمانان آنرا تألیف کرده ‌است؟[2]

     -: خب از اینها بگذریم؛ نکاتی از کتاب مقدس می‌خواستی بگویی ، از آنها بگو؟

     -: باشد، از خیر اناجیلی که مهجور ماندند می‌گذرم. فقط یادت باشد که بعدا درباره این اناجیل مطالعه‌ای کنی، علی الخصوص انجیل برنابا.

________________________________________

[1]. اعمال رسولان ، باب 29 ، آیه 15.
[2]. بشارات عهدین ، محمد صادقی تهرانی ، صص 13 - 15 ، نشر شکرانه ، 1390.